سه شنبه 16 شهريور 1389 ساعت 19:36 ارتقاي رعايت حقوق بين المللي بشردوستانه در درگيري هاي مسلحانه ي غيربين المللي - ميشل ماك، با همكاري جِلِنا پجيك، كميته ي بين المللي صليب سرخ امروزه رايج ترين نوع درگيري مسلحانه، غيربين المللي است. اين گونه از درگيري شامل خشونت هايي است كه بين نيروهاي مسلح دولتي و گروه هاي مسلح غيردولتي يا بين اعضاي چنين گروه هايي با همديگر رخ مي دهند. از ويژگي هاي درگيري هاي مسلحانه غيربين المللي آن است كه معمو ً لا افراد درگير با تاريخچه ي سياسي و اقتصادي، ساختار اجتماعي، فرهنگ و سنت هاي يكديگر، آشنا هستند. متأسفانه يكي ديگر از مشخصه هاي چنين درگيري هايي وحشيگري بي حدوحصر در مبارزه افرادي است كه گذشته مشترك دارند. چارچوب هنجارين لازم براي ارزيابي رفتار طرف هاي درگيري مسلحانه ي ،(IHL) حقوق بين المللي بشردوستانه غيربين المللي را محيا مي كند. در سال ۱۹۴۹ ، دولت ها در چارچوب ماده ي ۳ مشترك در چهار كنوانسيون ژنو و افق كردند تا بر رعايت حداقل استانداردهاي لازم در چنين جنگ هايي گردن نهند. همه ي طرف هاي درگيري مسلحانه ي غيربين المللي، از جمله گروه هاي مسلح غيردولتي، ملزم به رعايت مفاد ماده ي ۳ مشترك هستند. ماده ي ۳ مشترك، كه گفته مي شود بيانگر ملاحظات اوليه انساني است، از آن زمان به بعد با معاهدات ديگر و نيزحقوق بشردوستانه عرفي حاكم بر رفتار طرف هاي درگيري مسلحانه ي غيربين المللي، تكميل شده است. تدوين قانون، اولين گام در تضمين حمايت از كساني است كه در درگيري شركت ندارند، مانند غيرنظاميان، يا كساني كه پس از اين مشاركتي نخواهند داشت، مانند اعضاي مجروح يا بيمار نيروها و گروه هاي مسلح. اما همواره چالش واقعي، شناساندن اين قواعد به طرف هاي مخالف و تضمين اجراي آن است. هدف اين كتابچه ارائه ي پيشنهادهايي براي اجراي بهتر قانون به دولت ها و گروه هاي مسلح، و نيز كساني است كه با طرف هاي درگيري هاي مسلحانه ي غيربين المللي سروكار دارند.