سه شنبه 16 شهريور 1389 ساعت 19:24 ماده ۳ مشترك ماده‌ي 3 مشترك در چهار كنوانسيون ژنو نقطه‌اي عطفي بود كه براي اولين بار وضعيت‌هاي درگيري‌هاي بين‌المللي غير مسلحانه را پوشش مي‌داد. اين ماده بخصوص بر درگيري‌هايي كه «ماهيتي بين‌المللي ندارند» اعمال مي‌شود؛ به معناي درگيري‌ مسلحانه‌ بين دولت‌ها و گروه‌هاي مسلح سازمان‌يافته، يا بين خود چنين گروه‌هايي. ماده 3 مشترك قواعد بنياديني كه تعليق آن درهيچ شرايطي مجاز نيست را مقرر مي‌دارد. همانند يك كنوانسيون كوچك، اين ماده قواعد اصلي كنوانسيون‌هاي ژنو را به‌طور فشرده بيان داشته و اجراي آن را در درگيري‌هاي مسلحانه با ماهيت غيربين‌المللي مقرر مي‌دارد: -ا ين ماده بر حداقل ميزان حمايت لازم براي كساني كه نقش فعالي در خصومت نداشته و يا ديگر ندارند (مثل غيرنظاميان و اعضاي نيروهاي مسلح طرف‌هاي درگير كه اسير، مجروح و يا تسليم شده‌اند) تصريح دارد؛ - اين ماده با تاكيد بر برخورد انساني و بدون تبعيض با چنين افرادي، به طور خاص رفتار خشونت‌بار نسبت به فرد و زندگي او (بطور مشخص قتل، قطع عضو، رفتار بيرحمانه و شكنجه)، گروگان‌گيري و هتك كرامت فردي، به‌ويژه رفتارهاي تحقيرآميز و موهن را منع مي‌كند؛ - همچنين در اين ماده، اعمال مجازات‌ واجراي اعدام بدون وجود حكم از دادگاهي كه بر طبق قانون ايجاد شده و كليه تضمينات قضايي شناخته شده را رعايت نموده، منع شده‌است. - به كميته‌ي بين‌المللي صليب سرخ حق ارائه خدمات خود را به طرف‌هاي درگيري اعطا مي‌كند؛ - در نهايت، اين ماده طرف‌هاي درگير را ملزم مي‌دارد تا مجروحان و بيماران را جمع‌آوري و از آنان مراقبت كنند.